مىشود . بالاتر از همهء اينها اين است كه انسان بتواند يك صفت رذيله‌اى را از بين ببرد يك فضيلت را در خود غرس كند اين از بهشت بالاتر است . من بارها گفته‌ام كه زرنگى اين نيست كه انسان بهشت برود يا جهنم نرود . شيعيان امير المؤمنين ( ع ) بالاخره ولو در قبر و برزخ و روز قيامت ناراحتىهائى داشته باشند ، كم است كه به جهنم بروند . و اگر هم بروند موقت است . زرنگى اين نيست كه انسان به جهنم نرود . زيرا ديوانه‌ها هم جهنم نمىروند . زرنگى اين نيست كه بهشتى شويد . بچه‌ها هم بهشت مىروند . بچه‌ها هم كه مردند بهشت مىروند . و بدون حساب هم بهشت مىروند . حالاا تو بدون حساب بهشت به روى زرنگى نيست . زرنگى آن است كه بتوانى خشنودى خدا را به دست آورى . انسان بتواند كارى كند كه دل او جاى خدا باشد اين ارزش دارد . نه اين‌كه بهشت به روى . در همين دنيا دل او جاى خدا باشد عرش خدا دل او شود « قلب مؤمن عرش الرحمن » چه كسى مىتواند دلش عرش خدا باشد ؛ جاى خدا باشد ؟ آن كسى كه بتواند از مقام تخليه و مقام تحليه بگذرد . يعنى بتواند درخت رذيلت را ريشه‌كن كند . درخت فضيلت را به‌جاى آن غرس كند . و اتفاقاًخانه معلم خوبى است . گذشت و ايثار و فداكارى فضائلى هستند كه به همه كس نمىدهند . تنگ‌نظرى ، تندىكردن ، روحيه انتقام‌جوئى داشتن